A ciencia salva vidas

1.  Audífonos A revolución comezou neste caso en 1998,  e na actualidade  o 98% dos  audífonos existentes na actualidade fabricáronse usando impresión 3D, con tremendos avances desde entón, chegando unha soa máquina actual a imprimir 30 aparellos en soamente hora e media. Na actualidade, investígase na fabricación de  microbaterías de  litio para a alimentación destes e outros dispositivos. 2. Impresión 3D no dentista. A contribución da impresión 3D á industria dental ha cambiado as regras do xogo, segundo o científico Andrew  Daewood, xa que antes de que esta tecnoloxía convertésese en noticia, levaba usando xa 10 anos, para facer cousas que non poderían realizarse doutro xeito. A impresión 3D aumenta a calidade das pezas e acelera a produción. Esta tecnoloxía permite tanto obter un  alineador dental transparente impreso en 3D para o uso diario, como implantes, fundas dentais, pontes, e unha gran variedade de aplicacións dentais. No...

Unha impresora 3D é unha máquina capaz de realizar réplicas de deseños en 3D, creando pezas ou maquetas  volumétricas a partir dun deseño feito por computador, descargado da internet ou recolleito a partir dun escáner 3D. Xorden coa idea de converter arquivos de 2D en prototipos reais ou 3D. Comunmente utilizouse na prefabricado de pezas ou compoñentes, en sectores como a arquitectura e o deseño industrial. Na actualidade está a estenderse o seu uso na fabricación de todo tipo de obxectos, modelos para baleirado, pezas complicadas, alimentos, próteses médicas (xa que a impresión 3D permite adaptar cada peza fabricada ás características exactas de cada paciente), etc. A impresión 3D no sentido orixinal do termo refírese aos procesos nos que  secuencialmente acumúlase material nunha cama ou plataforma por diferentes métodos de fabricación, tales como polarización, inxección de achega, inxección de  aglutinante,  extrusión de material, cama de po,  laminación...

Os transplantes de células nai son utilizados para repoñer a medula ósea que foi destruída polo cancro ou destruída pola quimioterapia e/ou a radiación usada para tratar o cancro. O transplante de células nai pode ser parte importante do tratamento dalgúns cancros, como: certas leucemias,  mieloma múltiple e algúns  linfomas. Leste funciona da seguinte maneira: as doses altas de quimioterapia (ás veces xunto con radiación), son máis efectivas que as doses estándares para eliminar as células  cancerosas. Con todo, as altas doses tamén poden eliminar todas as células nai e facer que a medula ósea deixe de producir por completo as células sanguíneas que son necesarias para vivir. Neste caso é cando levan a cabo os transplantes de células nai. As células  nai  trasplantadas substitúen as células nai do corpo despois de que a medula ósea e as súas células nai foron destruídas polo tratamento. Este transplante permite que os médicos usen doses moito máis altas de ...

A clonación terapéutica, tamén chamada «transferencia nuclear de células  somáticas», é unha técnica para crear células nai versátiles independentes dos óvulos fertilizados. Mediante esta técnica, extráese o núcleo —que contén o material xenético— dun óvulo non fertilizado. Tamén se extrae o núcleo dunha célula  somática dun doante. A continuación, o núcleo do doante inxéctase no óvulo para substituír o núcleo que se extraeu mediante un proceso chamado «transferencia nuclear». O óvulo pode dividirse e forma rapidamente un  blastocito. Este proceso crea unha liña de células nai que é xeneticamente idéntica á do doante; basicamente, é unha clonación. Algúns investigadores consideran que as células nai obtidas da clonación terapéutica poden ofrecer máis beneficios que as dos óvulos fertilizados porque é menos probable que as células clonadas sexan rexeitadas unha vez que se  trasplantan novamente ao doante e poden permitir aos investigadores observar exactamente c...

A terapia con células nai, tamén coñecida como «medicina  regenerativa», promove a resposta  reparativa do tecido enfermo, disfuncional ou lesionado usando células nai ou os seus derivados. É o seguinte capítulo do transplante de órganos e utiliza células en lugar de órganos de doantes, que teñen unha subministración limitada. Os investigadores crean células nai nun laboratorio. Estas células nai manipúlanse para dividilas en tipos específicos de células, como as células do músculo cardíaco, as células sanguíneas ou as neuronas. As células especializadas poden implantarse nunha persoa. Por exemplo, se a persoa ten unha enfermidade cardíaca, as células poderían inxectarse no músculo cardíaco. As células cardíacas  trasplantadas sanas poderían entón contribuír a reparar o músculo cardíaco defectuoso. Os investigadores xa demostraron que as células da medula ósea adulta, guiadas para que se convertan en células similares ás do corazón, poden reparar o tecido do corazón...

As células nai embrionarias obtéñense de embrións en estadio temperán, un grupo de células que se forman cando o óvulo da muller se fecunda co esperma do home nunha clínica de fertilización in vitro. Debido a que as células nai embrionarias humanas extráense de embrións humanos, xurdiron moitas preguntas e inquietudes sobre a ética da investigación de células nai embrionarias. En 2009, os Institutos Nacionais da Saúde crearon guías para a investigación de células nai humanas. As pautas comprendían a definición das células nai embrionarias e como poden usarse nas investigacións e as pautas de doazón de células nai embrionarias. Así mesmo, as pautas establecían que as células nai embrionarias poden usarse unicamente de embrións creados por fertilización in vitro cando o embrión xa non se necesita. Os embrións que se usan na investigación de células nai  embriónicas proveñen de óvulos  fecundados en clínicas de fertilización in vitro, pero que nunca se implantaron no útero d...

Os investigadores e médicos esperan que os estudos nas células nai poidan axudar ao seguinte: Aumentar os coñecementos sobre como se producen as enfermidades. Ao observar a maduración das células nai en células dos ósos, o músculo cardíaco, os nervios e outros órganos e tecidos, os investigadores e médicos poderían comprender mellor como evolucionan as enfermidades e afeccións. Xerar células sas para substituír células enfermas (medicina  rexenerativa). É posible guiar as células nai para que se convertan en células específicas que poden usarse para rexenerar e reparar tecidos enfermos ou danados nas persoas. As persoas que poderían beneficiarse das terapias con células nai son, entre outras, aquelas que  teñen lesións na medula  espinal, diabetes de tipo 1, enfermidade de Parkinson, Alzheimer, enfermidade cardíaca, accidente  cerebrovascular, queimaduras, cancro e  osteoartritis. As células nai poderían ter a capacidade de crecer e converterse en tecid...